Motul WorldSBK-Ταϊλάνδη: Δεύτερο χατ-τρικ ο Bautista!

Κλείνει την ψαλίδα ο Jonathan Rea
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

18/3/2019

Απ’ τις ελεύθερες δοκιμές κιόλας, ο Alvaro Bautista είχε δείξει πως διέθετε την ικανότητα να πάει για τη νίκη με την V4 R, καθώς ηγούνταν του πίνακα των χρονομετρήσεων. Βέβαια, το γεγονός πως κάποιος μπορεί να βρεθεί τόσο στην κορυφή του πίνακα όσο και να κατακτήσει την Superpole, δεν σημαίνει πως θα καταφέρει να κερδίσει τον αγώνα, καθώς μόνο ένας ταχύτατος γύρος δεν είναι αρκετός. Όμως, ο σταθερός ρυθμός του και τα ελάχιστα λάθη ήταν τα στοιχεία του Bautista που κατάφεραν να τον τοποθετήσουν στην κορυφή και των τριών αγώνων κατά τη διάρκεια του σαββατοκύριακου.

 

Πρώτο σκέλος

Παρά το γεγονός πως ο Bautista είχε τη Superpole, δεν κατάφερε να ηγηθεί του αγώνα κατά την εκκίνηση, αφού ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) με ένα δυνατό ξεκίνημα στο σβήσιμο των φωτών πέρασε μπροστά απ’ την πρώτη κιόλας στροφή. Εκεί, έδωσαν και την πρώτη τους μάχη με τον Bautista να προπορεύεται μέσα στη στροφή και τον Rea να τον ξαναπροσπερνά κατά την έξοδο. Οι μάχες τους συνεχίστηκαν μέχρι τον ένατο γύρο, όπου στην τρίτη στροφή ο Bautista κατάφερε να περάσει τον Rea και άρχισε πλέον να ξεκολλά σιγά σιγά απ’ τον πολυπρωταθλητή της Kawasaki τερματίζοντας πρώτος, με τη διαφορά τους να είναι 8,217 δευτερόλεπτα.

Μέχρι να φτάσουν όμως στον ένατο γύρο, όπου το ζευγάρι θα χωριζόταν με τον Rea να περιορίζεται στο δεύτερο σκαλί του βάθρου, το θέαμα απ’ τις μάχες τους θύμιζε τιτανομαχία. Στον δεύτερο γύρο του αγώνα είδαμε το ρεκόρ του ταχύτερου γύρου να σπάει και απ’ τους δύο αναβάτες, ενώ στον επόμενο, στην τρίτη στροφή, είχαμε την πρώτη επαφή μεταξύ του Rea και του Alvaro Bautista (Aruba.it Racing – Ducati). Ο αναβάτης της Ducati άνοιξε τη γραμμή του ούτως ώστε να μπει στην καρδιά του πετάλου, ενώ ο Rea ακολούθησε μια πιο κλειστή πορεία. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι μοτοσυκλέτες τους να συγκρουστούν λίγο πριν την έξοδο χωρίς όμως κάποιος απ’ τους δύο να πέσει. Ως εκ τούτου, ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team), που χάρη στην εντυπωσιακή σταθερότητά του βρισκόταν μέχρι εκείνη την στιγμή στην τρίτη θέση, βρέθηκε δεύτερος μέχρι το τέλος του τρίτου γύρου. Σε δηλώσεις του μετά τον αγώνα ο Rea ανέφερε πως ένιωσε μεγάλη ανακούφιση όταν είδε στην ταμπέλα της ομάδας του πως ο Bautista βρισκόταν ακόμη πίσω του - και δεν είχε πέσει - με ένα μικρό κενό της τάξεως των 0,6s, μόλις περνούσε απ’ την ευθεία της πίστας. Παράλληλα, στον ίδιο γύρο είχαμε την πτώση του Eugene Laverty.

Στον τέταρτο γύρο ο Jonathan Rea γι’ άλλη μια φορά έσπασε το ρεκόρ του ταχύτερου γύρου σε μια επιτυχή προσπάθειά του να κρατήσει πίσω του τον Bautista, ο οποίος είχε προσπεράσει τον Lowes, αφήνοντάς τον στην τρίτη θέση. Με τους Rea και Bautista να είναι εμφανώς πιο γρήγοροι απ’ τους υπόλοιπους αναβάτες και τον δεύτερο να εξαφανίζεται μπροστά απ’ τον ένατο γύρο κι έπειτα, το θέαμα περιορίστηκε αρκετά. Αυτό οφείλεται και στην εξαιρετική σταθερότητα που έδειξε πως κατέχει ο Alex Lowes, καθώς παρέμεινε απόλυτα συγκεντρωμένος και ψύχραιμος στον στόχο του. Κατάφερε να βρεθεί στο τρίτο σκαλί του βάθρου παρά το γεγονός πως για το μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα απειλούνταν συνεχώς. Πίσω του βρέθηκε ο team mate van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team) όπου παρέμεινε σ’ αυτή τη θέση απ’ το δεύτερο γύρο του αγώνα μέχρι το τέλος του.

Ο Halsam έκλεισε την πεντάδα δίνοντας εξαιρετικές μάχες με τον Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK) που τερμάτισε έκτος, έχοντας πίσω τον ομόσταβλό του Sandro Cortese. Ο Rinaldi (BARNI Racing Team) τερμάτισε όγδοος και αποτέλεσε τον δεύτερο και τελευταίο αναβάτη με V4 R που κατάφερε να βρεθεί εντός δεκάδας, καθώς ο Davies που βρισκόταν μπροστά του μέχρι τον ένατο γύρο έπεσε χωρίς να εγκαταλείψει, τερματίζοντας όμως 15ος. Αυτό το γεγονός αποδεικνύει πως τα ράσα δεν κάνουν τον παπά και οι νίκες δεν προέρχονται μόνο απ’ τις δυνατότητες της V4 R, αλλά σε συνδυασμό με τις ικανότητες και την εμπειρία του Bautista. Ένατος ήρθε ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK TeaM), ενώ τη δεκάδα έκλεισε ο Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing), αποτελώντας τον τρίτο αναβάτη με μοτοσυκλέτα της Kawasaki.

 

 

Tissot Superpole Race

Ο πρώτος αγώνας της Κυριακής, όπου καθορίζει τις θέσεις των πρώτων εννέα αναβατών στη σχάρα εκκίνησης του δεύτερου σκέλους είχε αρκετά απρόοπτα και έληξε νωρίτερα. Αρχικά, ξεκίνησε με έναν λιγότερο αναβάτη, καθώς η μοτοσυκλέτα του Eugene Laverty, δεν είχε επισκευαστεί απ’ τη χθεσινή πτώση που είχε. Ο αγώνας κινήθηκε στο ίδιο μήκος κύματος με αυτόν του πρώτου σκέλους, όπου ο Rea έκανε την ίδια κίνηση και βρέθηκε μπροστά απ’ τον Bautista στην πρώτη στροφή. Έπειτα, στον ίδιο γύρο, έπαιρναν τα ηνία του αγώνα εναλλάξ στις επόμενες στροφές με τον Bautista όμως να βγαίνει νικητής απ’ τη μάχη και τον Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) να τους παρακολουθεί απ’ την τρίτη θέση.

Ο Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK) όπου βρισκόταν στην τέταρτη θέση, στον δεύτερο γύρο εκτοπίστηκε απ’ τον Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) και τον Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team), τερματίζοντας έκτος μετά από μια μάχη που είχε με τον Sandro Cortese (GRT Yamaha WorldSBK). Ο Haslam παρέμεινε στην τέταρτη θέση για δύο γύρους μέχρις ότου να τον περάσει ο van der Mark, καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση και αφήνοντας τον Haslam να κλείσει την πεντάδα. Ο Sprint Race όμως δεν κατάφερε να ολοκληρωθεί καθώς έναν γύρο αργότερα, έχοντας μόλις περάσει το πρώτο μισό του, σηκώθηκαν κόκκινες σημαίες και ο αγώνας έληξε. Ο Leon Camier και ο Ταϊλανδός Thitipong Warokorn όπου συμμετείχε στον αγώνα – όπως και η Ratchada Nakcharoensri στην μικρότερη κατηγορία των WorldSS, στα πλαίσια της ανάδειξης των ικανοτήτων τους έναντι του παγκόσμιου επιπέδου - συγκρούστηκαν στην τρίτη στροφή με αποτέλεσμα ο Camier να σπάσει τον καρπό του και ο αγώνας έληξε νωρίτερα.

Δεύτερο σκέλος

Ο δεύτερος αγώνας της Κυριακής ξεκίνησε με τρεις λιγότερες συμμετοχές, καθώς στη λίστα με τους απόντες, όπου βρισκόταν ο Laverty, προστέθηκε τόσο ο Camier όσο και o Warokorn. Κατά την εκκίνηση του αγώνα ο Bautista κατάφερε να διατηρήσει την superpole και να ηγηθεί του αγώνα, με τον Rea και τον Lowes να παραμένουν στις θέσεις τους αντίστοιχα μέχρι το τέλος του. Ο Bautista με τον ρυθμό του ξεκίνησε να ξεκολλά γρήγορα απ’ τους υπόλοιπους και ήδη στον δεύτερο γύρο είχε ένα δευτερόλεπτο διαφορά, ενώ τερμάτισε με μεγαλύτερη διαφορά απ' ότι στο πρώτο σκέλος, η οποία έφτασε στα 10,053 δευτερόλεπτα.

Το θέαμα περιορίστηκε στην μάχη της τέταρτης θέσης, όπου τους πρώτους γύρους ο Haslam είχε καταφέρει να προσπεράσει τον van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team) και παρέμεινε εκεί μέχρι τον έκτο γύρο. Όμως ο Ολλανδός ξαναπέρασε τον Haslam, ο οποίος τερμάτισε τελικά πέμπτος, ενώ στα μισά του αγώνα απειλήθηκε απ’ τον Melandri (GRT Yamaha WorldSBK). Ο αναβάτης της GRT Yamaha κατάφερε να παραμείνει μόλις για δύο γύρους μπροστά απ’ τον Halsam, ενώ ολοκλήρωσε τον αγώνα πίσω του. Ο Chaz Davies (Aruba.it Racing – Ducati) ενώ ξεκίνησε δυναμικά τον αγώνα του και πάλευε εντός της δεκάδας μεταξύ της έβδομης και όγδοης θέσης με τον Sandro Cortese (GRT Yamaha WorldSBK), αναγκάστηκε να εγκαταλείψει αυτή τη φορά λόγω μηχανικής βλάβης που υπέστη η V4 R, ολοκληρώνοντας μόλις επτά απ’ τους 20 γύρους. Στη λίστα με τις εγκαταλείψεις είχε προστεθεί νωρίτερα κι ο Tom Sykes όπου στον τέταρτο γύρο αποχώρησε απ’ τον αγώνα, ενώ βρισκόταν εντός της δεκάδας. Ο Cortese τερμάτισε έβδομος μπροστά απ’ τον Rinaldi, ενώ ένατος ήρθε ο Toprak Razgtlioglu που στο πρώτο σκέλος είχε τερματίσει 10ος. Η λίστα με τους δέκα κορυφαίους αναβάτες έκλεισε με τον Jordi Torres (Team Pedercini Racing).

Με τον δεύτερο γύρο να έχει ολοκληρωθεί και κρίνοντας απ’ τους χρόνους των Bautista και Rea, τα πράγματα δείχνουν πως ενώ το κενό παραμένει πραγματικά τεράστιο, αρχίζει να κλείνει σταδιακά. Το θέμα είναι αν θα δούμε την διοργάνωση να επεμβαίνει μετά τον τρίτο γύρο του πρωταθλήματος αναθεωρώντας τον κόφτη της V4 R, με βασικό γνώμονα το περισσότερο θέαμα για τους θεατές.

Ετικέτες

Carl Fogarty - Ο Foggy Διευθυντής νέας ομάδας στο BSB 2026

Ο ανεπανάληπτος King Carl επιστρέφει στα αγωνιστικά δρώμενα με την αγαπημένη του Ducati
Ο Foggy επιστρέφει!
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

19/3/2025

Ελάχιστοι είναι οι αναβάτες που έχουν σφραγίσει τον κόσμο των αγώνων μοτοσυκλέτας όπως ο Βασιλιάς Fogarty, με τον Βρετανό να έχει κερδίσει μεταξύ άλλων 4 Παγκόσμιους Τίτλους WorldSBK, να έχει νίκες και ρεκόρ γύρου στο Isle of Man TT, νίκες και ρεκόρ γύρου στο NW200, νίκες σε αγώνες αντοχής και τίτλο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα EWC, συμμετοχές σε αγώνες MotoGP με καλύτερο αποτέλεσμα μια 6η θέση, αναβάτης εξέλιξης της Petronas FP1, MBE, FIM Legend, νικητής στο… τηλεπαιχνίδι “I’m a celebrity, get me out of here”, ακόμα και ! Επόμενη κίνηση του Foggy η επιστροφή στους αγώνες με την αγαπημένη του Ducati, ως Διευθυντής Ομάδας στο BSB του 2026.

Η καριέρα του μοναδικού Fogarty, του αναβάτη με το πιο τρελό βλέμμα στην ιστορία των αγώνων, έφτασε σε ένα πρόωρο τέλος το 2000 μετά από ένα ατύχημα στην πίστα του Phillip Island, όταν συγκρούστηκε με τον αναβάτη της Ducati, Robert Ulm, και έπεσε. Υπέστη πολλαπλούς τραυματισμούς, συμπεριλαμβανομένου ενός σοβαρού τραυματισμού στον ώμο, ο οποίος ουσιαστικά του “έκοψε” τους αγώνες. Τη θέση του στην εργοστασιακή ομάδα της Ducati πήρε ο Troy Bayliss.

King of the Jungle

Μετά το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο αμφιλεγόμενος πολλές φορές αγωνιζόμενος -κυρίως λόγω των εμπρηστικών δηλώσεών του για τους αντιπάλους του, τακτική που του χάρισε φίλους αλλά και εχθρούς-, έδειξε την ανταγωνιστικότητά του και στον χώρο των τηλεοπτικών reality, κερδίζοντας το 2014 στο πρόγραμμα I’m a celebrity... get me out of here! Για να τα καταφέρει αναγκάστηκε στον τελικό του παιχνιδιού να φάει ζωντανά σκουλήκια, ζωντανές κατσαρίδες, τηγανιτές ταραντούλα, τρεις ζωντανές κατσαρίδες, πρωκτό από στρουθοκάμηλο και πέος από καμήλα! Εκεί κέρδισε ένα ακόμη παρατσούκλι μετά τα King Carl και Foggy, αυτό του... King of the Jungle. Όπως καταλαβαίνετε δεν υπάρχει κάτι που να τρομάζει τον King Carl, ενώ ο αγωνιζόμενος από το Blackburn αριστεύει σε οποιοδήποτε ανταγωνιστικό περιβάλλον βρεθεί.

Foggy

Πιο πρόσφατα, ο Fogarty είχε συνεργαστεί και με την μικρή βρετανική εταιρεία μοτοσυκλετών CCM, όπου βοήθησε και στην εξέλιξη του μοντέλου Spitfire Foggy S.

Petronas FP1

Όσον αφορά στη διοίκηση ομάδων, μπορεί η προηγούμενη προσπάθειά του ως στέλεχος, με την Petronas FP1 το 2003-2006 στο WorldSBK να μην πέτυχε, καθώς η τρικύλινδρη μοτοσυκλέτα δεν ήταν ανταγωνιστική, όμως 20 χρόνια μετά, ο King Carl επιστρέφει ως Διευθυντής Ομάδας, αυτή τη φορά με τις κορυφαίες μοτοσυκλέτες της Ducati, στο BSB 2026.

Team Advocates

Τώρα ο Carl Fogarty ενώνει τις δυνάμεις του με την Superbike Advocates Racing που αυτή τη στιγμή συμμετέχει στο Αυστραλέζικο Πρωτάθλημα Superbikes (ASB), ανακοινώνοντας μια εντελώς νέα ομάδα για τη σεζόν 2026 του Βρετανικού Πρωταθλήματος Superbikes BSB.

Foggy

Θυμίζουμε πως ο Foggy πήρε και τις 59 νίκες του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike με Ducati, με την ιταλική εταιρεία να έχει παρουσιάσει ανά τα χρόνια διάφορες σπέσιαλ “Fogarty εκδόσεις” των μοτοσυκλετών της, από Monster S4 και 916 έως και Panigale V4.

Carl Fogarty

Ο Foggy δήλωσε για τη νέα του ομάδα: "Ανυπομονώ να επιστρέψω στους αγώνες! Είμαι μεγαλύτερος και σοφότερος τώρα σε σχέση με τότε που διοικούσα μια ομάδα, και τότε είχαμε μια μοτοσυκλέτα υπό εξέλιξη, αλλά αυτή τη φορά θα έχουμε μια αποδεδειγμένα νικηφόρα μοτοσυκλέτα. Θέλουμε να ξεκινήσουμε δυνατά από την αρχή και να είμαστε σε θέση να κερδίζουμε αγώνες αμέσως. Λατρεύω τους αγώνες στο BSB. Από τα τρία πρωταθλήματα που παρακολουθώ -MotoGP, World Superbikes και BSB- το BSB είναι το αγαπημένο μου. Αυτό οφείλεται στο πόσο στενές είναι οι μάχες, στη φύση των πιστών που λαμβάνει χώρα το Πρωτάθλημα, στη δύναμη των μοτοσυκλετών και στον τρόπο που τα ηλεκτρονικά δεν παρεμβαίνουν στην οδήγηση (σσ. δεν επιτρέπονται ηλεκτρονικά βοηθήματα όπως σύστημα ελέγχου πρόσφυσης), αφήνοντας τον έλεγχο στους αναβάτες.”

Foggy eyes

Τώρα μένει να δούμε ποιοι θα είναι οι αναβάτες της ομάδας, και περιμένουμε τα αποτελέσματα της επιστροφής του King Carl στους αγώνες μοτοσυκλέτας.