Πέθανε ο “μάγος” των αγωνιστικών πλαισίων της Ducati, Riccardo Pierobon

Ο θρυλικός τεχνίτης της ιταλικής παράδοσης
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/4/2020

Ο Riccardo Pierobon ήταν ο άνθρωπος που έφτιαχνε στο χέρι τα πλαίσια των εργοστασιακών superbike της Ducati, με τις οποίες η ιταλική εταιρεία κατέκτησε τα περισσότερα παγκόσμια πρωταθλήματά. Γεννήθηκε στις 15 Ιουλίου του 1934 και από το 1952 ασχολήθηκε επαγγελματικά με την τέχνη της δημιουργίας πλαισίων χωροδικτυώματος, όπου η Ιταλία έχει μακροχρόνια παράδοση, καθώς αναπτύχθηκε από τις αγωνιστικές ομάδες της Formula 1 των Ferrari, Maserati, Alfa Romeo, Lancia (η Lancia δεν έτρεξε στην F1, όμως το πρώτο αγωνιστικό αυτοκίνητο F1 της Ferrari ήταν εκείνο που σκόπευε να τρέξει η Lancia…) και χρησιμοποιήθηκε ευρέως απ’ όλους τους κατασκευαστές σπορ αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών.

Η δημιουργία πλαισίων με ατσάλινους σωλήνες δεν ενδείκνυται για τη βιομηχανική παραγωγή πολλών αντίτυπων, καθώς είναι χρονοβόρα και απαιτεί εξειδικευμένες γνώσεις από τους τεχνίτες για να έρθει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Επίσης ο σχεδιασμός ενός τέτοιου πλαισίου εξαρτάται από το είδος του ατσαλιού και την επιλογή του πάχους και της διατομής κάθε σωλήνα. Όποιος ξέρει να εκμεταλλευτεί σωστά όλες αυτές τις ιδιότητες, μπορεί να φτιάξει ένα πλαίσιο σαν της Ducati 916 που ήταν πάνω από ένα κιλό ελαφρύτερο από το αντίστοιχο αλουμινένιο του Honda Fiblade 900 RR.

Όμως το μυστικό που ήξεραν οι Ιταλοί τεχνίτες πλαισίων σαν τον Riccardo Pierobon ήταν οι “ελεγχόμενες” ελαστικότητες. Μπορούσαν δηλαδή να κάνουν το πλαίσιο να δουλεύει ως ανάρτηση της μοτοσυκλέτας όταν η μοτοσυκλέτα είναι οριακά πλαγιασμένη! Πρώτοι απ’ όλους κατάλαβαν αυτό το πλεονέκτημα οι αναβάτες των εργοστασιακών Honda RC-45 όταν έβλεπαν μπροστά τους τα Ducati 916 (998cc) να “κυματίζουν” μέσα στη στροφή και να επιταχύνουν πιο νωρίς στην έξοδο.

Το πλεονέκτημα των Ducati από το κράτημα που πρόσφεραν τα χειροποίητα ατσάλινα πλαίσια του Riccardo Pierobon, έκανε τη Honda να αναθεωρήσει τον σχεδιασμό των δικών της αλουμινένιων πλαισίων που ήταν υπερβολικά άκαμπτα και να υιοθετήσει τη φιλοσοφία των Ιταλών, παρουσιάζοντας μάλιστα και στις μοτοσυκλέτες παραγωγής πλαίσια με ελεγχόμενη ακαμψία. Το πόσο σημαντική είναι αυτή η φιλοσοφία στο κορυφαίο επίπεδο αγώνων φάνηκε για άλλη μια φορά πέρσι στα MotoGP, όπου ο Rossi ζητούσε επίμονα το ψαλίδι carbon, όπου χάρη στις ελεγχόμενες ελαστικότητές του βοηθάει την πρόσφυση του πίσω ελαστικού που είχαν πρόβλημα τα Yamaha.

Ο Piccardo Pierobon έχοντας τη βιοτεχνία του στο Bongo Panigale στη Μπολώνια, φρόντισε να μάθει τα μυστικά της τέχνης του στο γιο του Massimo, ο οποίος με τη σειρά του φρόντισε να συνδυάσει την παραδοσιακή ιταλική τέχνη με τις νέες τεχνολογίες. Έτσι η βιοτεχνία της οικογένειας Pierobon εξειδικεύεται στη δημιουργία πλαισίων και εξαρτημάτων για αγωνιστική χρήση, ενώ ταυτόχρονα φτιάχνει σε περιορισμένο αριθμό εξωτικά track-day “όπλα” με βάση τις V2 και V4 Panigale.

Φυσικά παραμένει βασικός συνεργάτης των εργοστασιακών και δορυφορικών ομάδων της Ducati στα παγκόσμια πρωταθλήματα WSBK και MotoGP. Από τις 5 Απριλίου ο Riccardo Pierobon δεν είναι πια μαζί μας, όμως η οικογένειά του κρατάει ζωντανή την τέχνη των ατσάλινων πλαισίων από χρωμομολυβδένιο.

Ετικέτες

Η Kawasaki μας τρέλανε! CORLEO 150cc: ΜΟΤΟ-άλογο για offroad κατσικίσιες διαδρομές! [VIDEO]

Μία νέα -λέει- κατηγορία οχημάτων που θα πλαισιώνει τις μοτοσυκλέτες Kawasaki
Η Kawasaki μας τρέλανε! CORLEO 150cc: Μηχανικό άλογο για offroad κατσικίσιες διαδρομές! [VIDEO]
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/4/2025

Χρειάστηκε να το ελέγξουμε 4-5 φορές για να δούμε πως σίγουρα δεν βλέπουμε μία ετεροχρονισμένη πρωταπριλιάτικη φάρσα από την Kawasaki, αλλά όχι, το CORLEO είναι μία κανονική πρότασή της, με κινητήρα καύσης υδρογόνου 150 κυβικών και τέσσερις κινητήρες σε κάθε ένα από τα πόδια.

Πιστεύουμε, όπως έχουμε πει από το 2008, 17 χρόνια πριν, πως μπορεί να μην γλιτώσουμε το βήμα του εξηλεκτρισμού αλλά δεν είναι απαραίτητο να είναι αυτό το μέλλον της μετακίνησης και πως η χρήση του υδρογόνου σε κινητήρες εσωτερικής καύσης είναι μία εξαιρετική λύση για ένα μέλλον χωρίς βενζίνη αλλά και δίχως πολλές αλλαγές στον τύπο μοτοσυκλέτας που έχουμε γνωρίσει και αγαπήσει.

Η Kawasaki και η Yamaha είναι πρωτοπόροι σε αυτό τον τομέα καθώς όχι μόνο κάνουν πραγματικές δοκιμές στους δρόμους -και της Ευρώπης- με μοτοσυκλέτες που καίνε υδρογόνο (δείτε εδώ το Kawasaki Hyse) αλλά παράλληλα εξελίσσουν και όλο το σύστημα υποστήριξης, από την μεταφορά και την αποθήκευσή του μέχρι την παραγωγή του. Η Kawasaki που είναι μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες παγκοσμίως έχει αναπτύξει ακόμη και tanker μεταφοράς υδρογόνου.

Σε αυτό το πλαίσιο εξερεύνησης της τεχνολογίας έχουν συμφωνήσει να φέρουν προτάσεις για νέες χρήσεις των κινητήρων τους, πάντα με δεδομένο πως η μοτοσυκλέτα είναι στο επίκεντρο καθώς αυτές οι δύο εταιρείες δεν κατασκευάζουν αυτοκίνητα και η έρευνα που κάνουν είναι για τις μοτοσυκλέτες η Yamaha και για το τμήμα-ξεχωριστή πλέον εταιρεία- μοτοσυκλετών η Kawasaki.

Η Kawasaki μας τρέλανε! CORLEO 150cc: Μηχανικό άλογο για offroad κατσικίσιες διαδρομές! [VIDEO]

Έχουν λοιπόν σχεδιάσει έναν κινητήρα 150 κυβικών για μικρά δίκυκλα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε νέου τύπου γεννήτρια που θα καταναλώνει υδρογόνο για να παράγει ρεύμα και μάλιστα να ενωθεί σε συστοιχία για να καλύψει μεγαλύτερες εγκαταστάσεις.

Αυτός ο κινητήρας είναι που μπαίνει στο εμπρός τμήμα του νέου αλογο-κάτσικου, ενός νέου τύπου οχήματος που συνδυάζει -σύμφωνα πάντα με την ίδια την Kawasaki- το κράτημα και την ευκολία χειρισμού των μοτοσυκλετών Kawasaki, καθώς και την χαρά της οδήγησης – στο CORLEO! Ένα νέο τύπο οχήματος που ο αναβάτης καθοδηγεί με μετατόπιση βάρους στα μαρσπιέ-αρτάνη, όπως ακριβώς θα έκανε με ένα άλογο και ελέγχει με το σώμα του σε μία νέα συνεργασία ανθρώπου-μηχανής για εξερεύνηση σε βουνά και οπουδήποτε δυσκολεύεται να προσεγγίσει με άλλο όχημα!

Τα πόδια κινούνται ανεξάρτητα και αντικρυστά, όπως δηλαδή στα άλογα και όχι σαν καμήλα και τα πίσω εδράζονται σε ένα ψαλίδι που λειτουργεί ως μία κανονική ανάρτηση κρατώντας τον οδηγό παράλληλα με το έδαφος, προσφέροντας ταυτόχρονα και απόσβεση κατά το περπάτημα, το τρέξιμο, ακόμη και τα άλματα που το CORLEO μπορεί να πραγματοποιήσει από βράχο σε βράχο.

Για σούζες δεν γίνεται κάπου λόγος και ελπίζουμε αν ποτέ κατασκευάσουν κάποιο πρωτότυπο, να μην τις παραλείψουν ως επιλογή.

Ανάμεσα στα δύο πίσω πόδια κρύβεται το ρεζερβουάρ υδρογόνου με τον κινητήρα -μονάδα παραγωγής ενέργειας- να είναι όπως είπαμε τοποθετημένος εμπρός, εξισορροπώντας την κατασκευή.

Η Kawasaki μας τρέλανε! CORLEO 150cc: Μηχανικό άλογο για offroad κατσικίσιες διαδρομές! [VIDEO]

Η παραγόμενη ενέργεια μεταφέρεται στους κινητήρες που έχει το κάθε πόδι ξεχωριστά, ενώ η Kawasaki αναφέρει πως το CORLEO θα έχει πέλματα από λάστιχο με πολύ καλή πρόσφυση -λένε- σε πέτρες, γρασίδι, βράχους κτλ οπότε δεν γλιτώνουμε από την αλλαγή ελαστικών.

Η Kawasaki μας τρέλανε! CORLEO 150cc: Μηχανικό άλογο για offroad κατσικίσιες διαδρομές! [VIDEO]

Τα πόδια του αναβάτη πατούν σε αναβολείς, όπως ακριβώς θα έκανε σε ένα άλογο, που ρυθμίζονται σε μήκος και με βάση την κίνηση που μεταφέρει και την μετατόπιση βάρους σε συνδυασμό με το τιμόνι – γκέμια από το οποίο κρατιέται, καθοδηγεί το Corleo!

Δεν σταματάμε εκεί όμως, καθώς η Kawasaki ονειρεύεται και πλοήγηση με προτζέκτορες όπου εκτός από φωτισμού του εδάφους εμπρός, θα προσφέρουν και πλοήγηση ώστε να κοιτάς εμπρός αντί για την τεράστια οθόνη.

Η Kawasaki μας τρέλανε! CORLEO 150cc: Μηχανικό άλογο για offroad κατσικίσιες διαδρομές! [VIDEO]

Στην καλύτερη περίπτωση έχουν δώσει έμπνευση για μία νέου τύπου καταδίωξη σε κάποια επόμενη ταινία, διότι απέχουμε πολύ από ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Ωστόσο είναι ένα καλό νέο πως δεν αφήνουν την έρευνα για τους κινητήρες υδρογόνου να σβήσει ή να παραμεριστεί και το αντιμετωπίζουν ακριβώς όπως θα θέλαμε, δηλαδή εξαντλώντας κάθε τρελή ιδέα, όπως ακριβώς φτάσαμε και στο σήμερα.

Πάντως υπάρχει και μοντέλο σε φυσικό μέγεθος, έστω και αν -μάλλον- δεν είναι λειτουργικό από το οποίο αυτή είναι η μοναδική φωτογραφία που υπάρχει:
Kawasaki_moto_alogo_motomag

Σύμφωνα με την Kawasaki θα δείξει το MOTO-Άλογο για πρώτη φορά στο κοινό, σε Έκθεση για την ζωή στο μέλλον με ορίζοντα το 2050, σε δέκα ημέρες (13 Απριλίου) στο Τόκυο.