Προφανώς και είναι σπάνιο να βρεις μια μοτοσυκλέτα που κατασκευάστηκε πριν από τριανταένα χρόνια, η οποία να είναι ολοκαίνουρια και με… μηδέν χιλιόμετρα στο κοντέρ της. Οπότε κάθε φορά που εμφανίζεται στην αγορά μια τέτοια μοτοσυκλέτα, έχει αυτομάτως συλλεκτική αξία. Αυτή την φορά, η είδηση αφορά μια Honda VFR 750R (RC-30) που έτσι κι αλλιώς ήταν σπάνια και συλλεκτική από την πρώτη μέρα που εμφανίστηκε.
Σε αντίθεση με τις VFR 750F, η έκδοση R είχε εντελώς διαφορετικό κινητήρα και πλαίσιο και η παραγωγή της ήταν περιορισμένη. Η έκδοση R της VFR 750 αποτελούσε την βάση για τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Honda στο παγκόσμιο Πρωτάθλημα SBK και κυρίως στους αγώνες αντοχής (Endurance) όπως ο 8ωρος αγώνας της Suzuka. Γι΄αυτό τον λόγο ήταν εξοπλισμένη με μονόμπρατσο ψαλίδι, ώστε να επιτρέπει γρήγορες αλλαγές ελαστικών.
Η RC 30 έγινε πολύ γρήγορα η αγαπημένη μοτοσυκλέτα των ιδιωτικών ομάδων, καθώς το HRC είχε φροντίσει να διαθέτει ένα ολοκληρωμένο αγωνιστικό ΚΙΤ, που κάθε χρόνο αναβάθμιζε. Έτσι οι περισσότερες από τις RC 30 που κατασκευάστηκαν, απέκτησαν αγωνιστική μορφή και στην πορεία δέχτηκαν τόσες πολλές μετατροπές και επεμβάσεις, που ήταν αδύνατον να τις επαναφέρεις πίσω στην μορφή που είχαν ως μοτοσυκλέτες δρόμου.
Οπότε ελάχιστες από αυτές έμειναν σε πραγματικά νορμάλ μορφή και ακόμα πιο λίγες απέφυγαν το “βασανιστήριο” της συμμετοχής σε αγώνας.
Σύμφωνα με τον βρετανό dealer της Honda στο Shipley, στο κατάστημά του έχεις τρεις (!!!) ολοκαίνουριες RC-30 προς πώληση. Οι δύο από αυτές είναι με λιγότερα από 1000 μίλια και η μία από αυτές δείχνει το απόλυτο μηδέν στο κοντέρ της. Όποιος λοιπόν από εσάς μάζευε μια ζωή λεφτά για να αγοράσει μια RC-30, ήρθε η ώρα να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα.
Η Kawasaki μας τρέλανε! CORLEO 150cc: ΜΟΤΟ-άλογο για offroad κατσικίσιες διαδρομές! [VIDEO]
Μία νέα -λέει- κατηγορία οχημάτων που θα πλαισιώνει τις μοτοσυκλέτες Kawasaki
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
3/4/2025
Χρειάστηκε να το ελέγξουμε 4-5 φορές για να δούμε πως σίγουρα δεν βλέπουμε μία ετεροχρονισμένη πρωταπριλιάτικη φάρσα από την Kawasaki, αλλά όχι, το CORLEO είναι μία κανονική πρότασή της, με κινητήρα καύσης υδρογόνου 150 κυβικών και τέσσερις κινητήρες σε κάθε ένα από τα πόδια.
Πιστεύουμε, όπως έχουμε πει από το 2008, 17 χρόνια πριν, πως μπορεί να μην γλιτώσουμε το βήμα του εξηλεκτρισμού αλλά δεν είναι απαραίτητο να είναι αυτό το μέλλον της μετακίνησης και πως η χρήση του υδρογόνου σε κινητήρες εσωτερικής καύσης είναι μία εξαιρετική λύση για ένα μέλλον χωρίς βενζίνη αλλά και δίχως πολλές αλλαγές στον τύπο μοτοσυκλέτας που έχουμε γνωρίσει και αγαπήσει.
Η Kawasaki και η Yamaha είναι πρωτοπόροι σε αυτό τον τομέα καθώς όχι μόνο κάνουν πραγματικές δοκιμές στους δρόμους -και της Ευρώπης- με μοτοσυκλέτες που καίνε υδρογόνο (δείτε εδώ το Kawasaki Hyse) αλλά παράλληλα εξελίσσουν και όλο το σύστημα υποστήριξης, από την μεταφορά και την αποθήκευσή του μέχρι την παραγωγή του. Η Kawasaki που είναι μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες παγκοσμίως έχει αναπτύξει ακόμη και tanker μεταφοράς υδρογόνου.
Σε αυτό το πλαίσιο εξερεύνησης της τεχνολογίας έχουν συμφωνήσει να φέρουν προτάσεις για νέες χρήσεις των κινητήρων τους, πάντα με δεδομένο πως η μοτοσυκλέτα είναι στο επίκεντρο καθώς αυτές οι δύο εταιρείες δεν κατασκευάζουν αυτοκίνητα και η έρευνα που κάνουν είναι για τις μοτοσυκλέτες η Yamaha και για το τμήμα-ξεχωριστή πλέον εταιρεία- μοτοσυκλετών η Kawasaki.
Έχουν λοιπόν σχεδιάσει έναν κινητήρα 150 κυβικών για μικρά δίκυκλα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε νέου τύπου γεννήτρια που θα καταναλώνει υδρογόνο για να παράγει ρεύμα και μάλιστα να ενωθεί σε συστοιχία για να καλύψει μεγαλύτερες εγκαταστάσεις.
Αυτός ο κινητήρας είναι που μπαίνει στο εμπρός τμήμα του νέου αλογο-κάτσικου, ενός νέου τύπου οχήματος που συνδυάζει -σύμφωνα πάντα με την ίδια την Kawasaki- το κράτημα και την ευκολία χειρισμού των μοτοσυκλετών Kawasaki, καθώς και την χαρά της οδήγησης – στο CORLEO! Ένα νέο τύπο οχήματος που ο αναβάτης καθοδηγεί με μετατόπιση βάρους στα μαρσπιέ-αρτάνη, όπως ακριβώς θα έκανε με ένα άλογο και ελέγχει με το σώμα του σε μία νέα συνεργασία ανθρώπου-μηχανής για εξερεύνηση σε βουνά και οπουδήποτε δυσκολεύεται να προσεγγίσει με άλλο όχημα!
Τα πόδια κινούνται ανεξάρτητα και αντικρυστά, όπως δηλαδή στα άλογα και όχι σαν καμήλα και τα πίσω εδράζονται σε ένα ψαλίδι που λειτουργεί ως μία κανονική ανάρτηση κρατώντας τον οδηγό παράλληλα με το έδαφος, προσφέροντας ταυτόχρονα και απόσβεση κατά το περπάτημα, το τρέξιμο, ακόμη και τα άλματα που το CORLEO μπορεί να πραγματοποιήσει από βράχο σε βράχο.
Για σούζες δεν γίνεται κάπου λόγος και ελπίζουμε αν ποτέ κατασκευάσουν κάποιο πρωτότυπο, να μην τις παραλείψουν ως επιλογή.
Ανάμεσα στα δύο πίσω πόδια κρύβεται το ρεζερβουάρ υδρογόνου με τον κινητήρα -μονάδα παραγωγής ενέργειας- να είναι όπως είπαμε τοποθετημένος εμπρός, εξισορροπώντας την κατασκευή.
Η παραγόμενη ενέργεια μεταφέρεται στους κινητήρες που έχει το κάθε πόδι ξεχωριστά, ενώ η Kawasaki αναφέρει πως το CORLEO θα έχει πέλματα από λάστιχο με πολύ καλή πρόσφυση -λένε- σε πέτρες, γρασίδι, βράχους κτλ οπότε δεν γλιτώνουμε από την αλλαγή ελαστικών.
Τα πόδια του αναβάτη πατούν σε αναβολείς, όπως ακριβώς θα έκανε σε ένα άλογο, που ρυθμίζονται σε μήκος και με βάση την κίνηση που μεταφέρει και την μετατόπιση βάρους σε συνδυασμό με το τιμόνι – γκέμια από το οποίο κρατιέται, καθοδηγεί το Corleo!
Δεν σταματάμε εκεί όμως, καθώς η Kawasaki ονειρεύεται και πλοήγηση με προτζέκτορες όπου εκτός από φωτισμού του εδάφους εμπρός, θα προσφέρουν και πλοήγηση ώστε να κοιτάς εμπρός αντί για την τεράστια οθόνη.
Στην καλύτερη περίπτωση έχουν δώσει έμπνευση για μία νέου τύπου καταδίωξη σε κάποια επόμενη ταινία, διότι απέχουμε πολύ από ένα τέτοιο ενδεχόμενο.
Ωστόσο είναι ένα καλό νέο πως δεν αφήνουν την έρευνα για τους κινητήρες υδρογόνου να σβήσει ή να παραμεριστεί και το αντιμετωπίζουν ακριβώς όπως θα θέλαμε, δηλαδή εξαντλώντας κάθε τρελή ιδέα, όπως ακριβώς φτάσαμε και στο σήμερα.
Πάντως υπάρχει και μοντέλο σε φυσικό μέγεθος, έστω και αν -μάλλον- δεν είναι λειτουργικό από το οποίο αυτή είναι η μοναδική φωτογραφία που υπάρχει:
Σύμφωνα με την Kawasaki θα δείξει το MOTO-Άλογο για πρώτη φορά στο κοινό, σε Έκθεση για την ζωή στο μέλλον με ορίζοντα το 2050, σε δέκα ημέρες (13 Απριλίου) στο Τόκυο.