Triumph Daytona 765R: Πρώτα στάδια εξέλιξης με δοκιμές στο δρόμο

Η επικείμενη επιστροφή
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/2/2019

Φέτος θα είναι επίσημα η πρώτη χρονιά που η Moto2 θα χρησιμοποιεί τους τρικύλινδρους κινητήρες της Triumph, με τον άκρως αγωνιστικό ήχο και την εξαιρετική απόδοση. Για την εξέλιξη του αγωνιστικού κινητήρα, η αγγλική εταιρεία βασίστηκε πάνω σε εκείνον της έκδοσης RS του Street Triple, με τις αλλαγές που είδαμε πριν από δύο χρόνια στην αγορά, αποτελώντας το σημείο αναφοράς στην κατηγορία των γυμνών μοτοσυκλετών.

Η παλιότερη έκδοση του Street Triple, με τον κινητήρα των 675 κυβικών, είχε μια εξαδέλφη που εκπροσωπούσε την Triumph στην supersport κατηγορία, την Daytona 675R. Οι supersport πέρασαν μία εξελικτική στασιμότητα έχοντας πέσει θύματα της οικονομικής κρίσης, που σε συνδυασμό με την στροφή του κόσμου προς τις adventure μοτοσυκλέτες, οδήγησε στην εξαφάνισή τους από την γκάμα των εταιριών. Κι αυτή η στροφή οφείλεται σε εξίσου μεγάλο βαθμό, στο γεγονός πως οι adventure υπόσχονταν για πρώτη φορά τις επιδόσεις μίας supersport μοτοσυκλέτας και κατά περίπτωση και superbike! Κι όλα αυτά την ίδια στιγμή που η χρήση τους ήταν λιγότερο απόλυτη... Φτάσαμε έτσι στο σημείο που οι χαμηλές πωλήσεις των supersport οδήγησαν πολλές εταιρείες να σταματήσουν την παραγωγή των μοντέλων τους όπως έγινε πρόσφατα με την Suzuki και το GSX-R 750 που μετά από 34 συνεχόμενα έτη εξαφανίστηκε απ’ τη γκάμα της, καθώς το κόστος εξέλιξής τους κρίθηκε ασύμφορο βάσει των πωλήσεών τους. Η Triumph απ’ την πλευρά της έμεινε εν μέρη πιστή στην κατηγορία χωρίς να καταργήσει το Daytona 675R αλλά αφήνοντάς το να περάσει στην λήθη μέχρι την στιγμή που έπαψε να πληροί τις προδιαγραφές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και μπορεί μέχρι πρότινος να μην είχε παρουσιάσει βλέψεις για την ανανέωσή της όμως όλοι περίμεναν τον τρόπου που θα αξιολογούσε την ενασχόλησή της με τα MotoGP…

Αυτός ο τρόπως ενσαρκώθηκε πριν από λίγες μέρες, όταν ο κατασκοπευτικός φακός της έντυπης αγγλικής εφημερίδας MCN, έπιασε ένα Daytona "υβρίδιο" να δοκιμάζεται στην Ισπανία. Όπως παρατηρούμε απ’ τις φωτογραφίες, η μοτοσυκλέτα είναι πανομοιότυπη –εμφανισιακά- με την Daytona 675R όμως, η εξάτμιση δεν έχει καμία σχέση τόσο μ’ αυτήν που είχε ο κινητήρας της παλιότερης μοτοσυκλέτας όσο και μ’ αυτή που έχει το Street Tripple 765. Κρίνοντας απ’ τα καπάκια του κινητήρα παρατηρούμε πως προέρχεται από την Street Tripe 765, ενώ το γεγονός πως πλαισιώνεται απ’ τα περιφερειακά της Daytona 675R μαρτυρά, πως η Triumph θέλει να ελέγξει πόσο καλά συνεργάζεται ο νέος κινητήρας με το παλιό πλαίσιο, καθώς υπάρχει περίπτωση να μην προχωρήσει σε επανασχεδιασμό, αν δει πως η συμπεριφορά στο δρόμο είναι ιδανική. Πράγμα αρκετά πιθανό με βάση την ικανότητα αυτού του πλαισίου να διαχειριστεί περισσότερη δύναμη, από εκείνη που μπορούσε να αποδόσει ο κινητήρας που φιλοξενούσε. Ένα στοιχείο που δικαιολογεί την καλή συμπεριφορά σε συνθήκες track day από ιδιοκτήτες που είχαν προχωρήσει σε μετατροπές...

Τα σενάρια της ανανέωσης του μοντέλου μπορούμε να πούμε σχεδόν με σιγουριά πως θα πραγματοποιηθούν καθώς δεν θα ήταν σωστό από τη μεριά της Triumph να μην εξαργυρώσει την είσοδό της στα MotoGP, τώρα που παρουσιάζονται οι αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της Moto2 και το ενδιαφέρον του κόσμου συγκεντρώνεται στον κινητήρα της. Ήδη, αυτό είναι κάτι που επιβεβαιώνεται από τον ντόρο που υπάρχει γύρω από τις νέες Moto2 μοτοσυκλέτες. Η συγκυρία δεν θα μπορούσε να μην είναι καταληλότερη για ένα νέο Daytona 765R! Η μοτοσυκλέτα που εμφανίστηκε στην Ισπανία δεν είχε κάτι νέο εκτός απ’ τον κινητήρα και το σύστημα εξαγωγής πράγμα που μπορεί να μεταφραστεί πως η παρουσίαση ενός προ-παραγωγής μοντέλου είτε θα χρειαστεί περισσότερο χρόνο για να έρθει, είτε πως δεν θα γίνουν περισσότερες αλλαγές, πράγμα που συγκεντρώνει και τις περισσότερες πιθανότητες, με βάση τις ικανότητες της 675...

 

Maxton Engineering - Απεβίωσε ο ιδρυτής Ron Williams - Ο άγνωστος ρόλος στο HRC και την NR500 με τα οβάλ πιστόνια

Εμβληματικός μηχανικός, με απαράμμιλες γνώσεις, στο όνομα του οποίου οι αγωνιζόμενοι του IOMTT πίνουν νερό
Ron Williams - Maxton Engineering
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/11/2024

Ο Ron Williams ήταν ένας πραγματικά ξεχωριστός μηχανικός, με μεγάλη αναγνώριση κυρίως από τους Βρετανούς αγωνιζόμενους που τον προτιμούσαν για τις αναρτήσεις τους, είτε συμμετείχαν στο BSB, είτε σε αγώνες Road-Racing όπως το Isle of Man TT. Όμως παρόλο που ήταν ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων, η φήμη του είχε ξεπεράσει τα στενά όρια της χώρας του, με τη Honda να τον προσκαλεί το 1981 στην Ιαπωνία, για να βοηθήσει στην κατασκευή του πλαισίου της πρωτοποριακής NR500 με τα οβάλ πιστόνια. 

Τον Ron τον είχα γνωρίσει τηλεφωνικά, πριν από 30 χρόνια, όταν είχα στην κατοχή μου ένα Suzuki RG 500 Gamma και είχα αγοράσει ανεστραμμένο πιρούνι από GSX-R1100 του 91 για να αντικαταστήσω το συμβατικό πιρουνάκι των 38 mm που φόραγε από το εργοστάσιο. Καθώς σπούδαζα στην Αγγλία, χώρα με πλούσια μηχανολογική παράδοση, οι ερωτήσεις μου για το πού θα μπορούσα να κάνω revalving στο πιρούνι του GSX-R για το βάρος του RG είχαν πάντα την ίδια απάντηση: στη Maxton Engineering.

Πήρα τηλέφωνο την εταιρεία όπου μου απάντησε ο ίδιος ο Ron. Του εξήγησα τι ήθελα να κάνω, και εκείνος μου ζήτησε να του πως το βάρος μου με κράνος και εξοπλισμό μοτοσυκλέτας και να του πω αν θα οδηγούσα στον δρόμο ή σε πίστα. Εκείνος θα αναλάμβανε τα υπόλοιπα -και σε πολύ λογικό αντίτιμο. Του έστειλα μέσω ταχυδρομείου το πιρούνι στο Cheshire, όπου βρίσκεται η εταιρεία, προσεκτικά τυλιγμένο σε διάφορα παλιά ρούχα, με ένα σημείωμα με τις απαντήσεις στα ερωτήματά του.

Λίγες εβδομάδες μετά, είχα στα χέρια μου το πιρούνι και με το πέρας των σπουδών μου, επέστρεψα στην Κρήτη όπου και το τοποθέτησα στο RG, με παράλληλη επέμβαση στο πίσω αμορτισέρ για να ψηλώσει σε σχέση με πριν, και να μη βρίσκουν οι πάνω εξατμίσεις στο φαρδύ ελαστικό που φόραγε η ζάντα του GSX-R1100 που συνόδευε τη μετατροπή. Όμως ενώ είχα ακούσει τα καλύτερα για τον Ron, οι πρώτες βόλτες με το μεταλλαγμένο RG ήταν σκέτη τραγωδία, αφού ακόμα και στις χαμηλές ταχύτητες, τα tank-slapping διαδεχόταν το ένα το άλλο!

RG500 Maxton revalved

Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε… έχανα τον λογαριασμό με το πόσες ταλαντώσεις στα στόπερ του τιμονιού μου επεφύλασσε το κάθε συμβάν. Απελπισμένος τηλεφώνησα εσπευσμένα στη Βρετανία, όπου ο Ron χωρίς να ανεβάσει πίεση μου είπε λακωνικά: “δεν έχω κάνει ποτέ λάθος στις αναρτήσεις μου”. Έτσι έλεγε εκείνος, όμως η κατάσταση συνέχισε να είναι δραματική, κι όποτε έβλεπα σαμάρι ή λακκούβα με έκοβε κρύος ιδρώτας.

Μέχρι εκείνη την επική βόλτα στον ΒΟΑΚ, με μια παρέα εννέα Suzuki, από RGV250, GSX-R750 μέχρι GSX-R1100 με κινητήρα Big Pops Yoshimura... εκεί έδωσα το RG στον μηχανικό μου, ονομαστό κάγκουρα και μηχανικό αγώνων τότε του Σήφη του Σταυρουλάκη που συμμετείχε στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας. Εκείνος στο τιμόνι του RG, μαζί με το GSX-R1100 Big Pops εξαφανίστηκαν μπροστά, και τους βρήκαμε μόνο στο τέλος της βόλτας. Την σκηνή δεν θα την ξεχάσω ποτέ. Το RG και το GSX-R σταματημένα στην άκρη της Εθνικής, και τους δυο αναβάτες να καπνίζουν δίπλα τους. Πιο πολύ όμως κάπνιζαν οι εξατμίσεις του σβηστού RG, που είχαν ανεβάσει θερμοκρασία και έκαιγαν τα υπολείμματα διχρονόλαδου που είχαν μέσα τους!

RG500

“Οι εντυπώσεις σου”… ρώτησα, κι εκείνος με χέρι που έτρεμε ελαφρά μου απάντησε “δεν ξέρεις τι έχεις!” Τι έχανα; Τι δεν καταλάβαινα; “Το πιρούνι δουλεύει εκπληκτικά, αλλά θέλει χιλιόμετρα. Από τα 160 και πάνω δουλεύει όπως κανένα άλλο. Απλώς εμπιστέψου το, ξεπέρασε τα 160 και κράτα το γκάζι ανοιχτό.” Τον εμπιστεύτηκα και ως ανταμοιβή μου, ανακάλυψα κράτημα που δεν μπορούσα ούτε να ονειρευτώ με το προηγούμενο πιρούνι, κράτημα που έφερνε τη μοτοσυκλέτα πολλές δεκαετίες μπροστά, με άμεση σύγκριση με πολύ πιο σύγχρονα σπορ μοντέλα. Σε ευχαριστώ Ron!

Ron Williams

Τα χρόνια πέρασαν, ο Ron μεγάλωσε κι αυτός, και το 2020 υπέστη εγκεφαλικό, με τις επιπτώσεις του οποίου πάλευε τα τελευταία 4 χρόνια. Στις 25/11 μέσω της σελίδας της Maxton Engineering ήρθε η ανακοίνωση της οικογένειάς του που ανέφερε τα εξής: “ Με βαριά καρδιά ανακοινώνουμε τον θάνατο του ιδρυτή και πατέρα της οικογένειας, Ron Williams, ο οποίος πέθανε το βράδυ του Σαββάτου. Ήταν πρωτοπόρος της βιομηχανίας και όλοι μας στη Maxton είμαστε ευγνώμονες που μας έδωσε την ευκαιρία να μάθουμε από εκείνον.”

Ο Ron Williams ίδρυσε τη Maxton το 1971, πουλώντας το αυτοκίνητό του για να χρηματοδοτήσει την επιχείρηση. Το όνομα Maxton ήταν σύνθετη λέξη από το Max (Μέγιστο) και το Ton που στα αγγλικά σημαίνει και τα 100 μίλια την ώρα -160 χλμ/ώρα.

Maxton Engineering

Στην μακρόχρονη καριέρα του, ο Ron Williams ασχολήθηκε πέρα από τις αναρτήσεις για τις οποίες έγινε ιδιαίτερα γνωστός και με τα πλαίσια -δυο τομείς που συνδέονται άρρηκτα, και η βαθιά γνώση του Ron στη γεωμετρία των πλαισίων τον βοηθούσε σε τεράστιο βαθμό στη βελτίωση των εργοστασιακών αναρτήσεων.

Ron Williams

Είχε ξεκινήσει κατασκευάζοντας πλαίσιο για Matchless πριν ασχοληθεί με πλαίσια για τα δίχρονα TZ, και με το τρικύλινδρο  αγωνιστικό Kawasaki KR750 του Mick Grant το οποίο μετασκεύασε βοηθώντας τον Grant να πάρι τον τίτλο στο IOMTT στην κατηγορία Senior το 1975.

Honda NR500

Το 1981, η Honda προσκάλεσε τον Ron στην Ιαπωνία, για να επιθεωρήσει την NR500 με τα οβάλ πιστόνια, και για να βοηθήσει στη δημιουργία ενός πιο συμβατικού πλαισίου, δουλεύοντας μαζί με τους μηχανικούς της ιαπωνικής εταιρείας και με τον Takeo Fukai που αργότερα έγινε ο CEO της Honda.

Παράλληλα, ο Ron κατασκεύαζε τους δικούς του τροχούς μοτοσυλκλετών από μαγνήσιο, ενώ πλέον η Maxton Engineering είναι γνωστή αποκλειστικά για τις κορυφαίες aftermarket αναρτήσεις της, με τον γιο του Ro, Richard, να έχει αναλάβει τα ηνία της επιχείρησης.

Ετικέτες